بازم بی خوابی زده به سرم با وجودی که به عسلکم قول دادم که زود بخوابم ولی نمیشه نمیتونم، ذهنم خیلی درگیره همه چی می آد توشو در میره، نمیتونم تمرکز کنم، دلم میخواست الان پیشم بود، بیدار بود، همراهم بود، سرمو میذاشتم رو سینشو کلی نگاش میکردم، کلی گریه میکردم کلی نازم میکردم، بوسم میکرد حرف های قشنگ میزد برام .میدونین من رویای نیمه شبم همیشه عسلک بود ولی اون همیشه این موقع خوابه یا اینکه مشغول کاره.خیلی وقته که دیگه رویای نیمه شب ندارم شایدم من رویای نیمه شب عسلکم هستم چون من بیدارم و اون خواب و اون خواب منو میبینه رویای منو، یعنی میبینه؟؟؟؟

پس چرا من این همه خواب هامو براش تعریف میکنم اون تا حالا حتی یه دونه خوابم تعریف نکرده برام.مگه مردا خواب نمیبنن؟؟؟؟؟

وقتی به دو سه روز اخیر نگاه میکنم خیلی حس بدی دارم بازم شدم یه دیوونه، بازم کلی حرف های بد زدم، بازم توهین کردم ،بازم صبرم تموم شد، بازم ترسیدم از اینکه اونی نباشه که میخوام، بازم فهمیدم که خواسته هام براش تعریف نشدس بازم.... بازم دیدم که عاشقم نیست ولی اینو میدونم که خیلی خیلی دوستم داره.

همه ی آدم بزرگای اطرافم بهم ثابت کردن که ضعیفم ،که بچم، که بی مسئولیتم، که هیچی از خودم ندارم.یعنی اونا ثابت نکردن خودم ثابت کردم اونا فقط فهموندن به  من.

به من میگه چرا همه ی زندگیتو کردی من، میگه به تو چه من چی می خورم چی میپوشم کی میخوابم کی بیدار میشم ،میگه که به خودت فکر کن ،میگه زندگیه خودتو بکن، میگه اگه مثه همه ی آدما زندگی کنی دیگه مشکل نداریم ،میگه جسمت امانت از طرف خدا ،میگه دارم خودمو از بین میبرم ولی مگه دیوونم که خودمو از بین ببرم من ابنطوریه که زندم وگر نه.....

میدونم دیوونم خودم میدونم خواسته هام معقول نیست مامانم میگه داری یه بعدی زندگی میکنی میگه هنوز خیلی بچه ای واسه ازدواج.

خسته شدم از بس که اینارو شنیدم، یا خندیدم یا گفتم آره یا عصبانی شدم داد زدم ولی نتونستم بگم که نیستم حتما هستم که نمیتونم.

فهمیدم که به درد هیچی نمی خورم، فهمیدم اینقدر که نیاز دارم بهم نیاز نداره ،فهمیدم که میتونه فراموشم کنه، میدونم که اگه نباشه نیستم ولی میگه دروغه میگه محاله میگه هیچکس از دوری کسه دیگه نمیمیره مامانم میگه عادته میگه یه ماه نبینی فراموش میکنی.

عسلکم میگه تو سرت مغز نداری میگه جای مغز.....میگه تو سر خودشم مغز نیست اگه اینو میگه یعنی پشیمونه؟؟؟؟؟؟؟؟از انتخاب من پشیمونه؟؟؟؟؟؟؟؟

تا حالا صد هزار دفعه بهش گفتم نمیخوامت گفتم همه چی تموم ولی نتونسته بودم، نازمو کشیده بود منو بخشیده بود گفته بود دیگه نگو ولی باز هم گفتم باز هم نتونستم ،گفته بود اگه یه بار دیگه بگی منم میخوام که تموم شه من بازم گفتم بازم پشیمون شدم التماس کردم زود ،خیلی زود بخشید منو ،آخه چرا؟؟؟؟؟

وقتی عصبانیم فقط نگام میکنه هیچی نمیگه هر چی من توهین میکنم هیچی نمیگه، آخه چرا؟؟؟؟؟؟؟؟

کلی از زحمتام رو دوششه ولی به نظرش نمی آد وقتی تشکر میکنم میگه وظیفمه میگه کار من و تو نداره ولی من وقتی عصبانیم میگم سرم منت میزاری بعدش آروم میشم معذرت خواهی میکنم ،منو میبخشه، آخه چرا؟؟؟؟

همیشه میخواد که فقط مال خودش باشم ولی با لجبازیام کارای احمقانه میکنم بازم میبخشه، آخه چرا؟؟؟؟؟

همیشه تو غم و شادیهام شریکش میکنم حتی یه ثانیه از زندگیم نیست که ازش پنهون کنم ولی اینو دوست نداره خسته میشه از حرفام ،اینو نمیگه ولی از چشماش معلومه.

اون نمیدونه چه چیزایی منو عصبانی میکنه، چیزای خیلی کوچیکیه، خواسته هام کوچیکه فقط یه کم غیر عادیه، واسش عجیبه اخه اون مثه همه ی مرداس البته یه کم مرد تر از خیلی مردا و مهربون تر ولی من با همه ی دخترا فرق دارم اینو  اون میگه.

اتفاق غیر قابل تصوری که برام تو این هفته افتاده داره همه ی وجودمو از بین میبره حتی اگه اشتباه باشه ولی براش مهم نیست  خیلی بهش نیاز دارم تو این شرایط ولی متوجه نیست.

نازنین من کاشکی پیشم بودی الان ولی چیزی نمونده فردا از صبح تا شب پیش همیم.وااااااااااای چه قدر خوش میگذره وقت هایی که فقط مال همیم معرکه اس.عجب روزیه فردا از صبح تا شب با خونواده ی تو شب نشینی هم خونه ی ما ولی بازم وقتی یاد شبش که تنهام میوفتم غم عالم می آد رو دلم ،واییییی موقع خداحافظی رو بگو که همیشه بدترین لحظه هام کنار تو بوده حتی بد تر از وقتهایی که دعوا میکنیم.

خیلی دوسش دارم همیشه یه ترس لعنتی تو جونمه که از دستش میدم که اونو ازم میگیرن آخه عسلک من خیلی خوبه خیلی از دخترا دوسش داشتن اونموقع ها هنوزم خیلی ها دنبالشن . من خیلی حسودم خیلی مغرورم با غرور و حسادتم دارم زندگی رو از خودم میگیرم ولی همیشه فکر کردم اگه فقط یه کم بیشتر از زن و شوهرهای دیگه به من توجه کنه اونوقت زندگیمو به پاش میریزم خیلی وقتهام اینطوری شده ولی اینطور مواقع من میگم که تو خوب شدی و عسلکم میگه تو خوب و مهربون شدی بعدشم اگه یه روز عسلک من سر یه مشکل کوچیک حتی  کاری کلافه و کسل باشه من زودی صبرم تموم میشه و میشم رویا بده.

امشب دوتا وبلاگ جدید پیدا کردم یکیش واسه یه آقایی بود که با وجودی که 5 ماه بود عقد کرده بود ولی هنوزم دنبال دوستای چتی بود با خوندنش اصلا حس خوبی نداشتم شک نکردما به عسلکم ولی ترسیدم، ترسیدم که نتونم اونی بشم که میخواد بهم گفته اگه مردی از هر نظر از زنش ارضا نشه هرزه میشه ترسیدم که عسلکمو به گناه بکشونم.

یکی دیگشم یه وبلاگ مشترک  در مورد گلایه های عروس ها از مادر شوهرا و خونواده های شوهراشون بود.من خونواده ی عسلک رو خیلی دوست دارم اونم خونواده ی منو دوست داره کلا روابطمون خوبه عسلک یه کم رو داداشم حساسه که میگه خودم این حساسیت رو  به وجود آوردم منم وقتی میبینم خونواده ی اون اینقدر بهش توجه میکنن حسودیم میشه ولی دوسشون دارم و به خوم اجازه نمیدم بی احترامی بکنم بهشون.

خستم از زندگی کردنم خستم ولی ضعیفم اینقدر ضعیف که حتی نمیتونم خودم و اطرافیانمو از دست وجودم راحت کنم .

عاشق مرد زندگیم هستم، مرد رویاهام ،ولی میترسم از آینده خیلی میترسم کاشکی بزرگ و قوی و عاقل بشم کاشکی دیگه هیچکس نتونه به من بگه دیوونه، نتونه بگه بچه ،آخه من بچه بودن رو دوست دارم با بچه ها بودن رو دوست دارم.بچم رو هم دوست دارم من حتی سر اسم نی نی خیلی وقتها فکر میکنم ولی حالا دیگه.....بی خیال این یه دونهدیشب فهمیدم که حس داشتن یه تکیه گاه که وجود عسلکم به زندگیم داده یکی از شیرین ترین حس های دنیاس اینکه آدم از هیچی نترسه چون یه مرد قوی پشتشه.

عزیزکم ببخشید که بازم به حرفت گوش نکردم ببخشید که باز بد قولی کردم ولی با تموم وجودم منتظر فردام مثه وقتی بچه تر از الان بودم و میخواستیم بریم سفر خوابم نمیبرد چون هیجان داشتم الانم خوابم نمیبره .

دوستت دارم کاشکی باور کنی که میخوام تغییر کنم ولی خیلی سخته خیلی.

بازمیام.

" هوالمحبوب "

استادی در شروع کلاس درس ، لیوانی پر از آب به دست گرفت. آن را بالا گرفت که همه ببینند.

بعد از شاگردان پرسید:به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟!

شاگردان جواب دادند: ۵۰ گرم ، ۱۰۰ گرم ، ۱۵۰ گرم ...

استاد گفت: من هم بدون وزن کردن، نمی دانم دقیقاْ وزنش چقدر است ، اما سوال من این است ، اگر من این لیوان را چند دقیقه همینطور نگه دارم چه اتفاقی خواهد افتاد؟!...

شاگردان گفتند: هیچ اتفاقی نمی افتد!

استاد پرسید: اگر یک ساعت همینطور نگه دارم ، چه اتفاقی می افتد؟!...

یکی از شاگردان گفت: دستتان کم کم درد می گیرد...

استاد گفت: حق با توست ، حالا اگر یه روز تمام آن را نگه دارم چه؟!...

شاگرد دیگر گفت: جسارتاْ دستتان بی حس می شود ، عضلات به شدت تحت فشار قرار می گیرند و فلج می شوند و مطمئناْ کارتان به بیمارستان خواهد کشید ...

استاد گفت: خب ، ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییر کرده است؟!...

شاگردان جواب دادند: نه!...

استاد گفت: پس چه چیزی باعث درد و فشار روی عضلات می شود؟!...در عوض من باید چه بکنم؟!...

یکی از شاگردان گفت: خب ، لیوان را زمین بگذارید!...

استاد گفت: دقیقاْ مشکلات زندگی هم همین است ... اگر آنها را چند دقیق در ذهنتان نگه دارید ، اشکالی ندارد ، اگر مدت طولانی تری به آنها فکر کنید ، به درد خواهند آمد ....

اگر بیشتر از آن نگهشان دارید ، فلجتان می کنند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود ...

" فکر کردن به مشکلات زندگی مهم است ، اما مهمتر آن است که در پایان هر روز پیش از خواب آنها را زمین بگذارید ... به این ترتیب تحت فشار قرار نمی گیرید ... هر روز صبح ، سرحال و قوی بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده ی مسائل زندگی که برایتان پیش می آید برآیید..."

" یادت باشه که لیوان آب رو همین امروز زمین بذاری ... زندگی همینه ... "

سلام دوست جونای خودم،بالاخره امروز این بلاگفای جیگر باز کرد صفحه رو،واااای که هی کلی حرف داشتم هی باز نمیشد اینجا.

دیروز بالاخره رفتم دانشگاه،آه که چه جانکاه بود سر کلاس نشستنفعلا با دو تا از استادا صحبت کردم بهونه های الکی آوردم،گفتم نامزدم اجازه نمی داد بیام دانشگاه میخواستم انصراف بدماستادام هم اینطوری شدنبعدشم کلی دلشون سوخت واسه مرد ذلیل بودن من،بعدشم گفتن دیگه تا آخر ترم غیبت ممنوع،منم که تو دلم کلی داشتم واسه عسلکم غصه میخوردم که چرا از اسمش سو استفاده کردم با یه قیافه ای که استاد که سهله عزراییلم میومد دلش میسوخت و بر میگشت گفتم:چشم.ولی امروز با یه استادی کلاس داشتم که بچه ها میگفتن عقده ایهمنم تا ۵صبح خوابم نبرد همش فکر میکردم با این یکی چطوری کنار بیام که یهو ساعت مامانم زنگ خورد بیدار شدم ، حالا منو میگید میگم چرا آلارم موبایلم زنگ نزده همین طور خواب آلود دستم بردم زیر بالشم دیدم نیست نگو خان داداش زحمت کشیدن نصف شبی موبایلمو برداشتن که به عسلکم اس ام اس بده کارت اینترنت بگیره دیگه هم نیوورده پیش من،همه ی اینها نتیجه میشود که من امروز سر کلاس نرفتم چون خیلی دیر شده بود.

به جای دانشگاه اومدم پیش عسلکماینقدرم سر صبحی سرش غر غر زذم که بیچاره اینطوری شد گفت رویا اذیتم نکن دیگه ولی من باز هم در تلاش بودم و ادامه میدادم تا اینکه اینطوری شد(اواااااا اینجا چرا از این تربچه قرمزا نداره)آره دیگه مثه تربچه نقلی شد یه کاری هم کرد که نوش جونم حقم بود،اصلا چوب شوهر گل هر کی نخوره خلهههههمنم زودی فهمیدم که زورم بهش نمیرسه اینطوری شدم.بعدشم که دیگه آشتی.

ولی عسلک امروز زیاد سر حال نیست،میگه کلافس دیشب هم خیلی سردش شده خوابش نبرده(البته من بهش گفتم که شبها خوابت نمیبره واسه اینه که من پیشت نیستم)اونم میدونید چی گفت:.....نمیگم که،اونموقع میگید واقعا که رویااینقدر بد نباش دیگه.آخه چیکار کنم من وقتی پیش عسلکم اصلا نمیتونم بخوابم،البته تا حالا شب کنارش نبودم فقط یه شب که مامان و رومینا رفته بودم مشهد داداشی جونم با عسلکم شب اومدن خونمون تا صبح موند کلی حرف زدیم . هله هوله خوردیم.

الانم میرم دانشگاه که با همون استاد جون جونی صحبت کنم.برام دعا کنین لطفا.

راستی من چند تا دوست جدید پیدا کردماسم یکیشونم مانی گردوی جیگر که دوست یاسین جوونیمه.

دعا یادتون نره،همتونو کلی دوست دارم.

بازم میام.